| P 'n G's profileホモサピアンPhotosBlogLists | Help |
|
September 29 ขอบคุณขอบคุณคำปฏิเสธทุกๆคำที่ได้รับ เพราะตอนนี้มันกลับเป็นผลดีที่ทำให้เราสามารถทำอะไรได้ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น กินข้าวคนเดียวได้ ดูหนังคนเดียวได้ ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ ปกติเราไม่ค่อยทำอะไรตามเพื่อนอยู่เเล้ว ทั้งเรื่องลงวิชาเพิ่มเติม ลงชุมนุม ลงเรียนพิเศษ ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ เราก็จะไม่ลงตาม ตอนม.ต้น พวกวิชาเลือกส่วนใหญ่จะเรียนคนเดียว เพราะเพื่อนในห้องแทบจะไม่เลือกเลย เคยชวนเพื่อนลงด้วยเหมือนกัน แต่เพื่อนปฏิเสธ พอเรียนคนเดียวก็เลยทำให้รู้จักเพื่อนต่างห้องมากขึ้น ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นอยากไปดูหนัง เลยชวนเพื่อนไปดูด้วย เพื่อนไม่ว่าง เลยปฏิเสธ แต่เราดันอยากดูโคตรๆ ก็เลยไปดูคนเดียว ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ครั้งนั้นอยากไปนู่นไปนี่ ชวนเพื่อนไปด้วย แต่เพื่อนขี้เกียจ เลยปฏิเสธ เราก็เลยต้องไปเอง ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นอยากไปเที่ยวเชียงใหม่ แต่เพื่อนไม่ว่าง เลยปฏิเสธ งั้นไปคนเดียวก็ได้วะ ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นหลงทางที่กทม. ถามทางเพื่อน แต่เพื่อนไม่รู้ ก็เลยปฏิเสธ(ที่จะบอกทาง) ไม่เป็นไร . . . ถามคนแถวนี้เอาก็ได้ ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ แล้วก็อีกหลายๆเรื่อง แต่เราเป็นคนที่ปฏิเสธใครไม่ค่อยเป็น เค้าให้ทำอะไรก็ทำหมด เค้ามาขอยืมอะไรก็ให้หมด (โดนดาบของแพงๆไป 2 อย่างเเล้ว ทั้ง Talking Dict เอย ทั้งกล้องฟิชอายเอย ) เราไม่โกรธนะ ถ้าใครบอกปฏิเสธเรา ถ้าไม่อยากทำ ไม่อยากไป ไม่อยาก บลา บลา บลา ก็บอกได้ ปฏิเสธคนไม่เป็นเดี๋ยวจะเป็นทุกข์เหมือนเรา หลายๆครั้งเพื่อนเคยขอให้ทำงานให้ งานเพื่อนไม่เสร็จ ไอ้เรานี่แหละเป็นคนที่เครียด ถ้าให้ช่วยก็ช่วยได้ ไม่ว่าอะไรหรอก แต่บางคนให้ทำหมดเลย เหมือนโยนงานให้เราทำ แบบนี้นี้ก็ไม่ไหวนะ . . . บางทีคำปฏิเสธมันก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไป . . . จริงจริ๊ง :D September 21 sth.สอบติดข้อเขียนมีเดียอาร์ต บางมดเเล้วค่ะ :D • • • แต่ไม่ได้ไปสอบสัมภาษณ์นี่สิปัญหา แม่บอกว่าถ้าอยากได้ที่อื่น ก็ไม่ต้องไปสัมภาษณ์ที่นี่ เพราะว่ามันเปลืองค่ารถ -*- อยากมีประสบการณ์สอบสัมภาษณ์กับเค้าบ้าง เห็นปริ๊มกับกิ๊ฟบอกว่าพี่เค้าถามถึงเรากันใหญ่เลย ก็นะ . . . เสียดายยยมากกก คนอื่นเค้าอยากเข้ากันมาก แต่ไม่มีโอกาส ส่วนเรามีโอกาส แต่กลับปล่อยให้มันหลุดลอยไป แต่ก็ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว . . สู้อีกทีจะเป็นอะไรไป . . " ศิลปากร - ลากกระบัง - มช." ยังรอเราอยู่ :) • • • ต่อจากนี้ไปเราคงจะไม่หวังอะไรจากความรักอีกแล้ว เมื่อก่อนเคยคิดว่าความรักจากครอบครัวเป็นสิ่งที่ยั่งยืนที่สุด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เเล้ว . . . คนบางคนเค้ายังทิ้งเราไปได้หน้าตาเฉย ไม่ห่วงเราซักนิด แถมยังคิดจะกอบโกยทุกๆอย่างจากบ้านไป เงินเอย รถเอย ที่ดินเอย พูดไม่ออกจริงๆ เสียใจมาก ไม่นึกว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ไม่นึกว่าคนๆนั้นจะเป็นพ่อของเราเอง ตอนนี้เหลือเรากับแม่อยู่ 2 คน รู้เลยว่าคนที่รักเรามาตลอดและนึกถึงเรามาตลอดก็คือ " แม่ " • • • ยอมรับว่ามองเรื่องความรักในแง่ลบ รวมถึง มองผู้ชายในแง่ลบเช่นกัน อาจเป็นเพราะเราเคยเจอแต่ด้านลบๆมั้ง ทั้งเรื่องนี้ ทั้งเรื่องของคนที่เคยเข้ามาชอบ คือมันหาความจริงใจไม่ได้เลย คนที่เค้ามาชอบเรา หรือเรียกง่ายๆก็คือคนที่เข้ามาจีบ เค้าชอบเราก็จริง แต่เค้าก็ชอบคนอื่นด้วย เป็นแบบนี้ทุกรายแหละ ถึงได้เบื่อไง ไม่มีใครมาจริงจังหรอก มีแต่คนหลายใจทั้งนั้นแหละ เราเลยเลิกยุ่ง เลิกสนใจเรื่องนี้ไง ปลงมานานมากๆแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่สนใจใครเลยนะ เรื่องแอบชอบอะไรก็ยังมีอยู่ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากมายขนาดนั้น ชอบก็คือชอบเฉยๆ จะไม่ให้มันมากไปกว่านั้น จะไม่ให้มันมีผลกระทบกับเรา เพราะความรักมันก็คือเสี้ยวนึงของชีวิต ถ้าไปให้ความสำคัญกับมันมากจะลำบาก September 13 แพร่งไปดู 5 แพร่งมาเเล้ว สนุกดี ภาคนี้ฮามาก (ตอน คนกอง) ถ้าพูดถึงเรื่องความน่ากลัว 4 แพร่งดีกว่า 5 แพร่งนะ แพร่งที่ชอบที่สุดคงเป็น หลาวชะโอน ดูแล้วแอบสะเทือนใจ น้ำตาซึมๆ แพร่งอื่นเฉยๆ มาประทับใจอีกทีคือแพร่ง คนกอง ฮาได้ ฮาดี หักมุมแล้วหักมุมอีก มาช่า . . . สุดยอดดด ! ดูหนังผีแต่ละเรื่องไม่เคยกรี๊ด ไม่เคยปิดตา เนื่องจากกรี๊ดไม่เป็น + กลัวดูหนังไม่คุ้ม ส่วนหนึ่งที่ไม่กลัวอาจเป็นเพราะเรารู้ว่ามันคือหนัง ไม่ใช่ของจริง แต่ถ้าเป็น REALITY SHOCK ของป๋อง กพล เรานี่หลอนเป็นเดือนเลยนะ (ก็มันของจริงนี่หว่า) เรื่องต่อไปที่ตั้งใจจะไปดูก็คือ . . . " รถไฟฟ้ามาหานะเธอ " รู้สึกว่าจะเข้าวันที่ 15 ตุลานี้มั้ง คริส หอวังแสดงด้วยนะเออ ปล. เพิ่งได้คุยกับคนๆนั้นในรอบ 1 ปีกับอีก 10 เดือน ไม่ได้คุยกันนานมาก ไม่ได้เจอกันก็นานมากๆ ตัดใจไปแล้วแท้ๆ เพราะไม่ได้ติดต่อกันเลย (และคิดว่าคงจะไม่ได้ติดต่อกันอีกแล้ว) ถึงจะคุยกันได้ไม่นาน แต่ก็ดีใจมาก . . . ตอนนี้ยิ้มออกแล้ว :) September 09 มันมาเเล้ว09.09.09 • • • พอดีเมื่อกี้เพิ่งปั่นไทยเสร็จ เลยแวะมาอัพสักหน่อย อะไรๆก็ 9 เนอะวันนี้ วันที่ 09 เดือน 09 ปี 09 และ ได้เรียนเพิ่มคาบ 9 ! (น่าดีใจมั้ยเนี่ย?) เอาเป็นว่า . . . ขอให้ทุกคนมีชีวิตที่เจริญ 9 หน้าละกันนะ :) September 06 ซักนิดสุดๆเเล้วช่วงนี้ มรสุมชีวิตโดยแท้ เครียดมาก เครียดในหลายๆเรื่อง ทั้งเรื่องเรียนในห้อง ทั้งเรื่องที่จะต้องไปสอบตรง งานที่โรงเรียนยังมีเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ต้องจัดการเรื่องกีฬาสีอีก ไม่ค่อยมีเวลาทวนหนังสือเท่าที่ควร วาดรูปก็แทบไม่ได้ฝึกเลย ช่วงนี้ย่ำแย่มาก เรียนในห้องก็ห่วยมาก ยิ่งวิทย์ของม.6 ก็ดันมีแต่คำนวณ ซึ่งไม่ถนัดเลย สอบกี่ทีกี่ที คะแนนก็น้อยตลอด แต่ก็ยังภูมิใจเพราะคะแนนที่ได้มาในแต่ละครั้ง ไม่ได้มาจากการทุจริต เรื่องทุจริตข้อสอบเป็นเรื่องที่เรารับไม่ค่อยได้นะ คนอื่นอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ ใครๆเค้าก็ทำกัน แต่เราคิดว่าว่ามันเป็นเรื่องใหญ่นะ เพราะเท่าที่สังเกตดู คนที่เคยทุจริตมาก่อน ครั้งต่อๆไปก็ต้องทำอีก ทำไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนกลายเป็นนิสัย . . . สงสัยอยู่เหมือนกันว่าเค้าไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ ? ถึงเราทำไม่ได้ เราก็ไม่เคยคิดจะทุจริตเลยนะ เพราะมันเป็นผลจากการกระทำของตัวเอง ทำไม่ได้ ก็ต้องโทษตัวเองที่ไม่เอาใจใส่ แล้วยอมรับสภาพ . . . ก็เท่านั้น แต่ในขณะเดียวกัน . . . บางคนกลับดีใจกับคะแนนของตัวเองที่ได้มาจากการทุจริต ก็คิดดูเอาเองละกัน เพราะเป็นแบบนี้ไง เกรดถึงวัดอะไรไม่ได้ (คนที่ได้เกรดเยอะ แต่เก่งจริงๆก็มี) เอือมจริงๆ คือเจอมาสารพัดรูปแบบอะ เค้าเห็นเรื่องทุจริตเป็นเรื่องธรรมดา เหมือนคนเราตื่นเช้าขึ้นมาก็ต้องแปรงฟัน อะไรเเบบเนี้ย ไม่ไหวนะ . . . (ไม่รู้ว่าบ่นไปทำไมเนี่ย 55) สรุปเเล้ว เราก็ไม่ได้ไปเรียนคอร์สเอ็นท์ของพี่โบ้ เพราะติดหลายๆอย่าง ทั้งที่โรงเรียน ทั้งที่บ้าน กลัวไปเรียนเเล้วเครียดด้วยแหละ เพราะถ้าเราเครียดเมื่อไร จะทำอะไรได้ไม่ค่อยดี แล้วยิ่งเป็นก่อนสอบเดคด้วย ยิ่งไม่น่าเสี่ยง เผลอๆอาจจะไม่ได้นอน แล้วก็ไปสอบทั้งอย่างนั้น แต่ใจจริงอยากไปมากนะ คงเป็นเพราะความผูกพันนั่นแหละ เราไปเรียนที่นั่นได้ 2 ปีแล้ว (ช่วงปิดเทอมใหญ่) มีเพื่อนที่นั่นก็เยอะ มีพี่ที่นั่นก็เยอะ เพื่อนบางคนสนิทกว่าเพื่อนที่โรงเรียนก็มี ส่วนพี่ติวก็เป็นอะไรที่ผูกพันมากๆ สนิทที่สุดก็คงจะเป็นพี่ฟลุ๊ค แต่ก็ไม่สนิทมากหรอก เพราะพี่เค้าเป็นคนพูดน้อย ดูนิ่งๆ มีวันนึงที่พี่โบ้นัดส่งงาน แต่งานไม่เสร็จ เพราะช่วงนั้นเรากลับลำปางพอดี เเล้วไม่ได้เอางานไปทำด้วย วันนั้นก็เลยโดนพี่โบ้ไล่กลับหอ ไม่ให้เรียน และห้ามมาเหยียบตึกนี้จนกว่าจะถึงอีกวัน พี่ฟลุ๊คก็เลยมาส่งเราที่หน้าตึกแบบหน้าเศร้าๆ เเล้วก็พูดปลอบ . . . เราก็น้ำตาคลอเลยดิ (โดนไล่ นี่รู้สึกแย่โคตรๆ) อันนี้คือประสบการณ์ตอน ม.4 พอม.5 กลับมาเรียนอีกทีก็มาเจอพี่ฟลุ๊คอีกรอบ คราวนี้พี่ฟลุ๊คไม่ได้สอนวิชาภาค แต่สอนดรออิ้งแทน ก็เลยทำให้สนิทขึ้นอีกนิดนึง เริ่มมีแกล้งๆเราบ้าง ยืมหนังสือการ์ตูนกันบ้าง พี่เฟิร์นแฟนพี่ฟลุ๊คก็น่ารัก เป็นพี่ติวเราเหมือนกัน ชอบมากคู่นี้ :D เวลาถ่ายรูปชอบทำแก้มป่อง 55 ![]() • • • เหมือนจะห่างหายเรื่องความรักไปซะนาน ประมาณว่าไม่ได้ปิ๊งปั๊งใครมานานเเล้ว ส่วนตอนนี้ก็เริ่มมีหวั่นไหวบ้าง แต่เค้าอายุห่างจากเรามากๆเลยนะ ถ้าบอกไปว่าเค้าคือใคร ทุกคนคงจะอึ้ง September 04 ช่วงนี้ . . .ช่วงนี้ปวดหัวอยู่บ่อยๆ ปวดเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย ก่อนหน้านั้นก็มีอาการแบบนี้เหมือนกัน แต่ก็เป็นๆหายๆ ไม่ได้ไปเรียนพิเศษซะหลายวันเลย พอดีกลับบ้านมาก่อน เพราะปวดหัวแบบว่าไม่ไหวเเล้ว แถมเป็นวิชาสำคัญๆซะด้วย • • • จะเอ็นท์ติดมั้ยเนี่ย ปวดหัวอยู่นั่นแหละ |
|
|