| P 'n G's profileホモサピアンPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
October 21 ผ่านพ้นสอบเดคเสร็จสิ้นไปแล้ว แต่ก็ยังไม่โล่งใจ ที่สอบไปไม่ค่อยมั่นใจเลย เครียดมากๆ ไม่อยากให้ถึงวันประกาศผลเลย คิดว่าคงไม่ติด เพราะว่างานไม่ค่อยดี ตอนสอบตันมาก คิดอะไรไม่ค่อยออก ดีใจที่ได้เจอเพื่อนๆที่ตึกอีก คิดถึงมากๆ แล้วก็รักมากๆ เพราะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตลอด เหนื่อยด้วยกัน อดนอนด้วย อยากให้ติดกันทุกคน จะได้ไปอยู่ด้วยกันอีก ก็คงเจอกันอีกทีตอนสอบลาดกระบัง แต่อาจจะเป็นการเจอกันครั้งสุดท้ายก็ได้ หากว่าเราสอบไม่ติด . . . รักทุกอย่างที่เป็นตึกป๋า ขอบคุณพี่โบ้มากๆนะคะ ที่ทำให้พวกเราได้มาพบกัน :) ทิ้งท้ายด้วยคลิปฮาๆ October 08 SU SU !อยากเป็น DEC รุ่นที่ 55 จังเลย ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มาก แต่ก็จะพยายามให้ถึงที่สุด ถึงเเม้ว่ามันจะยาก คู่แข่งจะเยอะ ก็จะพยายาม รักทุกอย่างที่เป็นศิลปากร ไม่ว่าจะเป็น . . . อ.ศิลป์ พีระศรี อาจารย์ที่สอน รุ่นพี่ ลุงยาม แม่บ้าน หอศิลป์ ฯลฯ ไม่ได้อยากเข้าเพราะว่าอยากแนวหรืออยากเท่ แต่ที่อยากเข้าเพราะเราชอบสาขาที่เรียนเเละสังคมของที่นี่มาก แล้วเราก็รู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่อย่างบอกไม่ถูก ศิลปากรเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่เราได้ยินชื่อ และเป็นมหาลัยที่อยากเข้าตั้งแต่สมัยประถม ทั้งๆที่ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยากจะเข้าคณะอะไร เกือบ 10 ปีเเล้ว ที่เราใฝ่ฝันอยากจะเข้าที่นี่ แล้วตอนนี้ความฝันของเราก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม ถ้าประกาศผลเเล้วเราติดขึ้นมา วันนั้นคงจะเป็นวันที่เรามีความสุขที่สุด และก็เป็นวันที่เราจะไม่มีวันลืมเลย ปล1. น่าจะรู้จัก แม็ก เซนต์คาเบรียลให้เร็วนี้ แม่งขยันสุดยอดอ่ะ งานก็ดีด้วย ลายเส้นสวยมาก โชคดีที่เค้าลงอินทีเรีย ถ้าลงนิเทศนี่เราตายแน่ๆ แล้วก็เป็นผู้ชายคนเเรกที่เรียกเราว่า " เธอ " 55+ สุดยอดอ่ะเเม็ก ติดแน่ๆ ขอยกเป็นไอดอลเลยละกัน :D ปล2. ที่รวมลุงยามกับแม่บ้านอย่าคิดว่าเราเวอร์นะ แต่เราชอบจริงๆ เพราะเค้าอวยพรให้เราติด แล้วจะได้มาเจอกันอีก October 02 โอเอช ! • • • ในที่สุดก็สอบไฟนอลเสร็จสักที ก็พอจะรู้เกรดตัวเองเเล้วแหละ เฮ้อออ เน่า !! ตอนนี้เอ็นท์ติดอยู่ 2 ทีี่ นั่นก็คือ  และ  แต่ก็สละสิทธิ์ไปหมดเเล้ว (อ้าววว) จริงๆก็อยากมีที่เรียนเร็วๆเหมือนกัน แต่ที่สละสิทธิ์ไปก็เพราะว่าความฝันของเราอยู่ที่ศิลปากร ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เราด้วยน้าา สอบวันที่ 17 ตุลานี้แล้ว ถ้าติดก็คงสุขภาพดีทั้งกายและใจ เพราะนอกจากจะอิ่มเอมใจที่สอบติดแล้ว ร่างกายยังแข็งแรงจากการแก้บนอีกด้วย 555 ปล. ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง รวมถึงกำลังใจจากทุกๆคน " ขอบคุณค่ะ " September 29 ขอบคุณขอบคุณคำปฏิเสธทุกๆคำที่ได้รับ เพราะตอนนี้มันกลับเป็นผลดีที่ทำให้เราสามารถทำอะไรได้ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น กินข้าวคนเดียวได้ ดูหนังคนเดียวได้ ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ ปกติเราไม่ค่อยทำอะไรตามเพื่อนอยู่เเล้ว ทั้งเรื่องลงวิชาเพิ่มเติม ลงชุมนุม ลงเรียนพิเศษ ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ เราก็จะไม่ลงตาม ตอนม.ต้น พวกวิชาเลือกส่วนใหญ่จะเรียนคนเดียว เพราะเพื่อนในห้องแทบจะไม่เลือกเลย เคยชวนเพื่อนลงด้วยเหมือนกัน แต่เพื่อนปฏิเสธ พอเรียนคนเดียวก็เลยทำให้รู้จักเพื่อนต่างห้องมากขึ้น ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นอยากไปดูหนัง เลยชวนเพื่อนไปดูด้วย เพื่อนไม่ว่าง เลยปฏิเสธ แต่เราดันอยากดูโคตรๆ ก็เลยไปดูคนเดียว ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ครั้งนั้นอยากไปนู่นไปนี่ ชวนเพื่อนไปด้วย แต่เพื่อนขี้เกียจ เลยปฏิเสธ เราก็เลยต้องไปเอง ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นอยากไปเที่ยวเชียงใหม่ แต่เพื่อนไม่ว่าง เลยปฏิเสธ งั้นไปคนเดียวก็ได้วะ ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ ตอนนั้นหลงทางที่กทม. ถามทางเพื่อน แต่เพื่อนไม่รู้ ก็เลยปฏิเสธ(ที่จะบอกทาง) ไม่เป็นไร . . . ถามคนแถวนี้เอาก็ได้ ขอบคุณนะ . . . ที่ปฏิเสธ แล้วก็อีกหลายๆเรื่อง แต่เราเป็นคนที่ปฏิเสธใครไม่ค่อยเป็น เค้าให้ทำอะไรก็ทำหมด เค้ามาขอยืมอะไรก็ให้หมด (โดนดาบของแพงๆไป 2 อย่างเเล้ว ทั้ง Talking Dict เอย ทั้งกล้องฟิชอายเอย ) เราไม่โกรธนะ ถ้าใครบอกปฏิเสธเรา ถ้าไม่อยากทำ ไม่อยากไป ไม่อยาก บลา บลา บลา ก็บอกได้ ปฏิเสธคนไม่เป็นเดี๋ยวจะเป็นทุกข์เหมือนเรา หลายๆครั้งเพื่อนเคยขอให้ทำงานให้ งานเพื่อนไม่เสร็จ ไอ้เรานี่แหละเป็นคนที่เครียด ถ้าให้ช่วยก็ช่วยได้ ไม่ว่าอะไรหรอก แต่บางคนให้ทำหมดเลย เหมือนโยนงานให้เราทำ แบบนี้นี้ก็ไม่ไหวนะ . . . บางทีคำปฏิเสธมันก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไป . . . จริงจริ๊ง ：D September 21 sth.สอบติดข้อเขียนมีเดียอาร์ต บางมดเเล้วค่ะ :D • • • แต่ไม่ได้ไปสอบสัมภาษณ์นี่สิปัญหา แม่บอกว่าถ้าอยากได้ที่อื่น ก็ไม่ต้องไปสัมภาษณ์ที่นี่ เพราะว่ามันเปลืองค่ารถ -*- อยากมีประสบการณ์สอบสัมภาษณ์กับเค้าบ้าง เห็นปริ๊มกับกิ๊ฟบอกว่าพี่เค้าถามถึงเรากันใหญ่เลย ก็นะ . . . เสียดายยยมากกก คนอื่นเค้าอยากเข้ากันมาก แต่ไม่มีโอกาส ส่วนเรามีโอกาส แต่กลับปล่อยให้มันหลุดลอยไป แต่ก็ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว . . สู้อีกทีจะเป็นอะไรไป . . " ศิลปากร - ลากกระบัง - มช." ยังรอเราอยู่ :) • • • ต่อจากนี้ไปเราคงจะไม่หวังอะไรจากความรักอีกแล้ว เมื่อก่อนเคยคิดว่าความรักจากครอบครัวเป็นสิ่งที่ยั่งยืนที่สุด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เเล้ว . . . คนบางคนเค้ายังทิ้งเราไปได้หน้าตาเฉย ไม่ห่วงเราซักนิด แถมยังคิดจะกอบโกยทุกๆอย่างจากบ้านไป เงินเอย รถเอย ที่ดินเอย พูดไม่ออกจริงๆ เสียใจมาก ไม่นึกว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ไม่นึกว่าคนๆนั้นจะเป็นพ่อของเราเอง ตอนนี้เหลือเรากับแม่อยู่ 2 คน รู้เลยว่าคนที่รักเรามาตลอดและนึกถึงเรามาตลอดก็คือ " แม่ " • • • ยอมรับว่ามองเรื่องความรักในแง่ลบ รวมถึง มองผู้ชายในแง่ลบเช่นกัน อาจเป็นเพราะเราเคยเจอแต่ด้านลบๆมั้ง ทั้งเรื่องนี้ ทั้งเรื่องของคนที่เคยเข้ามาชอบ คือมันหาความจริงใจไม่ได้เลย คนที่เค้ามาชอบเรา หรือเรียกง่ายๆก็คือคนที่เข้ามาจีบ เค้าชอบเราก็จริง แต่เค้าก็ชอบคนอื่นด้วย เป็นแบบนี้ทุกรายแหละ ถึงได้เบื่อไง ไม่มีใครมาจริงจังหรอก มีแต่คนหลายใจทั้งนั้นแหละ เราเลยเลิกยุ่ง เลิกสนใจเรื่องนี้ไง ปลงมานานมากๆแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่สนใจใครเลยนะ เรื่องแอบชอบอะไรก็ยังมีอยู่ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากมายขนาดนั้น ชอบก็คือชอบเฉยๆ จะไม่ให้มันมากไปกว่านั้น จะไม่ให้มันมีผลกระทบกับเรา เพราะความรักมันก็คือเสี้ยวนึงของชีวิต ถ้าไปให้ความสำคัญกับมันมากจะลำบาก September 13 แพร่งไปดู 5 แพร่งมาเเล้ว สนุกดี ภาคนี้ฮามาก (ตอน คนกอง) ถ้าพูดถึงเรื่องความน่ากลัว 4 แพร่งดีกว่า 5 แพร่งนะ แพร่งที่ชอบที่สุดคงเป็น หลาวชะโอน ดูแล้วแอบสะเทือนใจ น้ำตาซึมๆ แพร่งอื่นเฉยๆ มาประทับใจอีกทีคือแพร่ง คนกอง ฮาได้ ฮาดี หักมุมแล้วหักมุมอีก มาช่า . . . สุดยอดดด ! ดูหนังผีแต่ละเรื่องไม่เคยกรี๊ด ไม่เคยปิดตา เนื่องจากกรี๊ดไม่เป็น + กลัวดูหนังไม่คุ้ม ส่วนหนึ่งที่ไม่กลัวอาจเป็นเพราะเรารู้ว่ามันคือหนัง ไม่ใช่ของจริง แต่ถ้าเป็น REALITY SHOCK ของป๋อง กพล เรานี่หลอนเป็นเดือนเลยนะ (ก็มันของจริงนี่หว่า) เรื่องต่อไปที่ตั้งใจจะไปดูก็คือ . . . " รถไฟฟ้ามาหานะเธอ " รู้สึกว่าจะเข้าวันที่ 15 ตุลานี้มั้ง คริส หอวังแสดงด้วยนะเออ ปล. เพิ่งได้คุยกับคนๆนั้นในรอบ 1 ปีกับอีก 10 เดือน ไม่ได้คุยกันนานมาก ไม่ได้เจอกันก็นานมากๆ ตัดใจไปแล้วแท้ๆ เพราะไม่ได้ติดต่อกันเลย (และคิดว่าคงจะไม่ได้ติดต่อกันอีกแล้ว) ถึงจะคุยกันได้ไม่นาน แต่ก็ดีใจมาก . . . ตอนนี้ยิ้มออกแล้ว :) September 09 มันมาเเล้ว09.09.09 • • • พอดีเมื่อกี้เพิ่งปั่นไทยเสร็จ เลยแวะมาอัพสักหน่อย อะไรๆก็ 9 เนอะวันนี้ วันที่ 09 เดือน 09 ปี 09 และ ได้เรียนเพิ่มคาบ 9 ! (น่าดีใจมั้ยเนี่ย?) เอาเป็นว่า . . . ขอให้ทุกคนมีชีวิตที่เจริญ 9 หน้าละกันนะ :) September 06 ซักนิดสุดๆเเล้วช่วงนี้ มรสุมชีวิตโดยแท้ เครียดมาก เครียดในหลายๆเรื่อง ทั้งเรื่องเรียนในห้อง ทั้งเรื่องที่จะต้องไปสอบตรง งานที่โรงเรียนยังมีเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ต้องจัดการเรื่องกีฬาสีอีก ไม่ค่อยมีเวลาทวนหนังสือเท่าที่ควร วาดรูปก็แทบไม่ได้ฝึกเลย ช่วงนี้ย่ำแย่มาก เรียนในห้องก็ห่วยมาก ยิ่งวิทย์ของม.6 ก็ดันมีแต่คำนวณ ซึ่งไม่ถนัดเลย สอบกี่ทีกี่ที คะแนนก็น้อยตลอด แต่ก็ยังภูมิใจเพราะคะแนนที่ได้มาในแต่ละครั้ง ไม่ได้มาจากการทุจริต เรื่องทุจริตข้อสอบเป็นเรื่องที่เรารับไม่ค่อยได้นะ คนอื่นอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ ใครๆเค้าก็ทำกัน แต่เราคิดว่าว่ามันเป็นเรื่องใหญ่นะ เพราะเท่าที่สังเกตดู คนที่เคยทุจริตมาก่อน ครั้งต่อๆไปก็ต้องทำอีก ทำไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนกลายเป็นนิสัย . . . สงสัยอยู่เหมือนกันว่าเค้าไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ ? ถึงเราทำไม่ได้ เราก็ไม่เคยคิดจะทุจริตเลยนะ เพราะมันเป็นผลจากการกระทำของตัวเอง ทำไม่ได้ ก็ต้องโทษตัวเองที่ไม่เอาใจใส่ แล้วยอมรับสภาพ . . . ก็เท่านั้น แต่ในขณะเดียวกัน . . . บางคนกลับดีใจกับคะแนนของตัวเองที่ได้มาจากการทุจริต ก็คิดดูเอาเองละกัน เพราะเป็นแบบนี้ไง เกรดถึงวัดอะไรไม่ได้ (คนที่ได้เกรดเยอะ แต่เก่งจริงๆก็มี) เอือมจริงๆ คือเจอมาสารพัดรูปแบบอะ เค้าเห็นเรื่องทุจริตเป็นเรื่องธรรมดา เหมือนคนเราตื่นเช้าขึ้นมาก็ต้องแปรงฟัน อะไรเเบบเนี้ย ไม่ไหวนะ . . . (ไม่รู้ว่าบ่นไปทำไมเนี่ย 55) สรุปเเล้ว เราก็ไม่ได้ไปเรียนคอร์สเอ็นท์ของพี่โบ้ เพราะติดหลายๆอย่าง ทั้งที่โรงเรียน ทั้งที่บ้าน กลัวไปเรียนเเล้วเครียดด้วยแหละ เพราะถ้าเราเครียดเมื่อไร จะทำอะไรได้ไม่ค่อยดี แล้วยิ่งเป็นก่อนสอบเดคด้วย ยิ่งไม่น่าเสี่ยง เผลอๆอาจจะไม่ได้นอน แล้วก็ไปสอบทั้งอย่างนั้น แต่ใจจริงอยากไปมากนะ คงเป็นเพราะความผูกพันนั่นแหละ เราไปเรียนที่นั่นได้ 2 ปีแล้ว (ช่วงปิดเทอมใหญ่) มีเพื่อนที่นั่นก็เยอะ มีพี่ที่นั่นก็เยอะ เพื่อนบางคนสนิทกว่าเพื่อนที่โรงเรียนก็มี ส่วนพี่ติวก็เป็นอะไรที่ผูกพันมากๆ สนิทที่สุดก็คงจะเป็นพี่ฟลุ๊ค แต่ก็ไม่สนิทมากหรอก เพราะพี่เค้าเป็นคนพูดน้อย ดูนิ่งๆ มีวันนึงที่พี่โบ้นัดส่งงาน แต่งานไม่เสร็จ เพราะช่วงนั้นเรากลับลำปางพอดี เเล้วไม่ได้เอางานไปทำด้วย วันนั้นก็เลยโดนพี่โบ้ไล่กลับหอ ไม่ให้เรียน และห้ามมาเหยียบตึกนี้จนกว่าจะถึงอีกวัน พี่ฟลุ๊คก็เลยมาส่งเราที่หน้าตึกแบบหน้าเศร้าๆ เเล้วก็พูดปลอบ . . . เราก็น้ำตาคลอเลยดิ (โดนไล่ นี่รู้สึกแย่โคตรๆ) อันนี้คือประสบการณ์ตอน ม.4 พอม.5 กลับมาเรียนอีกทีก็มาเจอพี่ฟลุ๊คอีกรอบ คราวนี้พี่ฟลุ๊คไม่ได้สอนวิชาภาค แต่สอนดรออิ้งแทน ก็เลยทำให้สนิทขึ้นอีกนิดนึง เริ่มมีแกล้งๆเราบ้าง ยืมหนังสือการ์ตูนกันบ้าง พี่เฟิร์นแฟนพี่ฟลุ๊คก็น่ารัก เป็นพี่ติวเราเหมือนกัน ชอบมากคู่นี้ :D เวลาถ่ายรูปชอบทำแก้มป่อง 55  • • • เหมือนจะห่างหายเรื่องความรักไปซะนาน ประมาณว่าไม่ได้ปิ๊งปั๊งใครมานานเเล้ว ส่วนตอนนี้ก็เริ่มมีหวั่นไหวบ้าง แต่เค้าอายุห่างจากเรามากๆเลยนะ ถ้าบอกไปว่าเค้าคือใคร ทุกคนคงจะอึ้ง September 04 ช่วงนี้ . . .ช่วงนี้ปวดหัวอยู่บ่อยๆ ปวดเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย ก่อนหน้านั้นก็มีอาการแบบนี้เหมือนกัน แต่ก็เป็นๆหายๆ ไม่ได้ไปเรียนพิเศษซะหลายวันเลย พอดีกลับบ้านมาก่อน เพราะปวดหัวแบบว่าไม่ไหวเเล้ว แถมเป็นวิชาสำคัญๆซะด้วย • • • จะเอ็นท์ติดมั้ยเนี่ย ปวดหัวอยู่นั่นแหละ August 31 ?จะเอาไงดีกับอนาคต(อันใกล้) เหมือนจะชัวร์ แต่ก็ไม่ชัวร์ จะไปเรียนพี่โบ้ดี หรือจะไม่ไปดี (กลัวเครียดก่อนสอบ + นอนไม่พอถ้าไปเรียน) แต่ถ้าเลือกที่จะไม่ไป . . . เราก็คงไม่ได้เจอกันเเล้วสินะ • • • กำลังสับสนในตัวเอง ปล. บัดซบมาก สอบเมื่อไหร่สะเพร่าทุกที ก็เป็นซะอย่างเงี้ยยย ตกม้าตายตลอด เกรดฉันจะเป็นเยี่ยงใดเนี่ย ?? August 26 休日หยุดหลายวันไม่ได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์เล้ยย นั่งดูซี่รี่ย์ญี่ปุ่นทั้งวัน เรื่องที่เพิ่งดูจบไปก็คือ . . . Atashinchi no danshi กับ Seigi no mikata ยังค้างเรื่อง Binbo danshi ที่ยังดูไม่จบ ส่วนใหญ่ก็เป็นแนว comedy ฮาๆดี แต่ก็ซึ้งนะ " 熊子、俺も。。。好きだ " เขินเลยดิฉากนี้ 55  ปล. " ชิดะ มิราอิ" น่ารักมากก ชอบจังเลย ♥ ♥ ♥ August 20 Help me !
 ปล. ซื้อใบสมัครสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นมาแล้ว ฮ่าๆ (บอกเพื่อ?) August 15 ริบหรี่ผล GAT - PAT รอบ 2 ประกาศออกมาเเล้ว GAT เน่าเฟะมาก ได้คะแนนน้อยกว่าเดิมอีก -*- ส่วน PAT อัพขึ้นทุกวิชา ยกเว้นสถาปัตย์ ที่พอใจคือ PAT ศิลปกรรม กับ PAT ญี่ปุ่น เพราะคะแนนอัพจากเดิมเยอะอยู่เหมือนกัน แต่ PAT ที่สอบๆไปคงไม่ได้เอาไปใช้หรอก เพราะคณะที่เราอยากเข้ามันใช้ GAT ล้วนๆเลย เครียดเลยดิ กลัวไม่ติดซักที่ เกรดม.6 ก็คงร่วงแหละ จะเอาอะไรไปสู้เค้าเนี่ย ไม่อยากแอด แต่ก็ไม่อยากเอามช. ไม่ใช่ว่าไม่ชอบที่นี่นะ แต่มช.ไม่มีสาขาที่เราอยากเรียนจริงๆ ถ้าไม่ติดพวกออกแบบนิเทศศิลป์ตอนสอบตรง เราอยากยื่นแอดโบราณคดี เอกประวัติศาสตร์ศิลป์ แล้วก็ อักษรศาสตร์ เอกเอเชียศึกษา ของศิลปากร ชอบเรียนอะไรเทือกๆนี้ ถ้าให้เลือกเรียนอย่างอื่น ก็ไม่รู้จะเลือกอะไรเเล้ว ปล. 1 สมัครเดคเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว เอาวันเกิดพี่ตั้มวิศุทธิ์เป็นฤกษ์ยามในการสมัคร 55 ได้เลขใบสมัครสวยด้วย 2840 (เปิดรับสมัครแค่ 5 วันก็ปาไป 2 พันกว่าเเล้ว - -") ปล. 2 เตรียมตัวสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น ตอนเดือนธันวาคมที่มช. แอบตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน เพราะเป็นการสอบครั้งแรกของเรา August 12 เด็กน้อยวันนี้ได้มีโอกาสทักทายเพื่อนเก่าแก่ ซี้ปึกสมัยเด็กๆ(บ้านติดกัน) ไม่ได้ทักกันมาเกือบ 10 ปีแล้วล่ะ ทั้งๆที่อยู่บุญวาทย์ฯด้วยกันนี่แหละ แต่มันอยู่ม.5นะ คือตั้งแต่เราย้ายไปอยู่กำแพงเพชรก็ไม่ได้คุยกับมันอีกเลย จนกระทั่งกลับมาอยู่ลำปาง ความสนิทระหว่างเรากับมันก็หดหาย อาจจะเป็นเพราะว่าต่างคนต่างโตนั่นแหละ เรา ญ. มัน ช. ถ้าเล่นกันเหมือนเด็กๆมันก็ยังไงๆอยู่ วันนี้ไม่รู้ว่ามีอะไรมาดลใจให้มันมาทักเรา ทุกทีเราก็ไม่กล้า มันก็ไม่กล้าไง แต่ก็แค่ยิ้มทักทายกันเท่านั้นแหละ เมื่อก่อนเรากับมันเคยคบกันเป็นแฟนด้วยนะ โคตรจะฮา คือตอนนั้นเด็กมากกก ซักอนุบาล- ป.1 อ่ะ (แก่แดดกันทั้งคู่เลย 55) คบกันเป็นแฟนทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่า " แฟน " จริงๆเเล้วคืออะไร แล้วมีการจูงมือกันไปบอกทั้งแม่เราทั้งแม่มันด้วยนะว่าเป็นแฟนกันแล้ว จริงๆเราก็จำไม่ได้หรอกเรื่องนี้ แต่แม่เล่าให้ฟัง ตอนนี้มันก็โตเป็นหนุ่มหล่อ สูงยาวเข่าดี แถมมีแฟนไปเรียบร้อยเเล้ว ส่วนเราน่ะเหรอ . . . เหอะๆ ก็เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้เเหละ เคยมีแฟนกับเค้าซะที่ไหน นึกถึงตอนเด็กๆแล้วขำดีอ่ะ มาดูตอนนี้ดิ มีแต่เรื่องอะไรไม่รู้วุ่นวายไปหมด แม่ง . . . เครียดได้อีกกก ศิลปากรจ๋าาา จะมีบุญได้เข้ามั้ยเนี่ย TT August 03 Ray !วันเสาร์ที่ผ่านมาไปดู " หนีตามกาลิเลโอ " กับปองกานต์และลูกตาล  RAY MACDONALD July 30 ปลงคะแนนวิชาเฉพาะของ จุฬาฯ ออกมาเเล้ว สอบรายวิชา ประจำปีการศึกษา 2553 ผลคะแนนสอบ
แอบสงสัยว่าทำไมทักษะทัศนศิลป์ กับ ทักษะนฤมิตศิลป์ถึงได้คะแนนเท่ากัน ?? ทั้งๆที่ทัศนศิลป์ทำเสร็จทันเวลา แล้วงานก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ถ้าเทียบกับนฤมิตซึ่งทำไม่ทันเยอะมาก แถมงานก็เลอะอีกต่างหาก เฮ้ย !! งง แต่เราไม่เครียดนะ แค่ลองมาสอบดูเฉยๆ อยากฝึกตัวเองให้ชินกับสนามสอบ พอไปสอบของศิลปากรจะได้ลดอาการตื่นเต้นลงไปได้บ้าง ก่อนที่จะมาสอบที่นี่เราแทบไม่ได้ฝึกวาดรูปเลย จริงๆถ้าเป็นจุฬาฯเราอยากได้อยู่คณะเดียวคือ ครุอาร์ต ซึ่งใช้คะแนนความถนัดทางศิลปศึกษา ไปรวมกับแกทและแพทครู (เอ่อ . . . มีเกรดด้วย) ส่วนพวกศิลปกรรม ทั้งทัศน + นฤมิต ก็ลงเผื่อๆเอาไว้ หลักๆที่ต้องรีบปรับปรุงตอนนี้ก็คือ . . . • ต้องคิดงานให้ไว ตีโจทย์ให้ออก • ดรออิ้งก็ต้องทำให้เร็วกว่านี้ (แสงเงาต้องได้ แล้วก็ต้องแยกระยะให้ออกด้วย) • ใช้สีโปสเตอร์ต้องใจเย็น อย่าใจร้อน ไม่งั้นเละ ! เราเสียตรงทำงานช้านี่แหละ มีวิชาเฉพาะหลายตัวที่ทำไม่ทัน ก็นะ . . . เป็นบทเรียนๆ July 25 รุงรัง ตั้งแต่ขึ้นม.6 ยังไม่ได้วาดรูปในอิลลัสเลย วันนี้ก็เลยถือโอกาสวาดซะหน่อย (รีแลกซ์ก่อนสอบมิดเทอม ฮ่าๆ) • • • ช่วงนี้ปวดหัวข้างเดียวอยู่บ่อยๆ เป็นแทบทุกวันเลยแอบทรมานเหมือนกันนะ สอบตรงจุฬาฯก็เสร็จสิ้นไปแล้ว เหลือยื่นคะแนนกับรอประกาศผล เดือนกันยา มีสอบมศว. กับ บางมด เดือนตุลา สอบเดค ศิลปากร !! จากที่ไปสอบปฏิบัติศิลปกรรม จุฬาฯมา รู้เลยว่าต้องไปฝึกดรออิ้งให้มากๆ เพราะคนเทพๆก็มีเยอะอยู่พอสมควร แถมยังมีพวกพี่ๆที่ซิ่วมาอีกต่างหาก เชื่อได้เลยว่าคนที่มาสอบที่นี่ คงไม่พลาดที่จะไปสอบศิลปากรแน่นอน จุฬาฯ ตอนนี้ลุ้นได้แค่ ทัศนศิลป์ กับ ครุอาร์ต นฤมิตตัดไปเพราะทำไม่ทัน เรื่องของเรื่องก็คือว่า . . . ตอนเช้าสอบที่ศาลาพระเกี้ยว ส่วนตอนบ่ายสอบที่คณะแพทย์ศาสตร์ แล้วกว่าเค้าจะปล่อยก็ตั้งเที่ยงกว่า คิดดูเถอะเข้าสอบอีกทีตอนบ่ายโมง แถมคณะแพทย์กับศาลาพระเกี้ยวก็อยู่คนละที่ละทางเลย ยังไม่พอฝนก็ดันมาตกอีก เราก็เลยจำเป็นต้องลุยฝนไปสอบ พอไปถึงที่ตึก ก็ไปเช็ครายชื่อว่าตัวเองได้สอบห้องไหน ปรากฏว่าได้สอบที่ชั้น 6 แล้วลิฟต์ก็มีคนต่อคิวเยอะโคตร เรารีบมาก ก็เลยต้องเดินขึ้นไปสอบตรงทางบันไดหนีไฟ (ไม่อยากจะบอกว่าโคตรเหนื่อยเลย แถมข้าวก็ยังไม่ได้กิน) อ.ที่คุมสอบเรขศิลป์ห้องเราก็รุงรังได้อีก ตรวจละเอียดมาก ทั้งๆที่มันเป็นภาคปฏิบัติ ยังไงลอกกันไม่ได้อยู่เเล้วอ่ะ อ.ที่คุมสอบทัศนศิลป์ไม่เห็นเค้าจะตรวจอะไรเลย แล้วก่อนจะเข้าห้องสอบก็มีคนมาขอฝากมือถือไว้ที่กระเป๋าเรา เราก็เลยจำเป็นต้องกลับไปที่กระเป๋าอีกรอบนึง (แต่ไม่เป็นไร หล่อเลยให้อภัย 55) พอเข้าห้องสอบความรุงรังก็ยังไม่จบสิ้น คำสั่งมันบอกให้เขียนชื่อมุมขวาล่าง เราก็เขียนตามใช่ป่ะ พออ.คุมสอบเดินมาตรวจ เค้าก็บอกว่า . . . " ไม่ได้ฟังเหรอคะ ให้เขียนชื่อไว้ที่มุมขวาบนค่ะ " งงเลยดิ ก็ในข้อสอบมันบอกไว้งี้อ่ะ แล้วจะให้กูจะเชื่อใครเนี่ย -*- แต่ก็ยอมเขียนตามที่เค้าบอกนั่นแหละ ถ้าจะผิดก็คงผิดด้วยกันยกห้อง แถวที่เรานั่งมีคนไม่มาสอบเยอะ มันก็เลยโล่ง พอเรานั่งทำข้อสอบไปซักพัก อ.คุมสอบคนนึงที่เป็นผู้ชายก็เลยมานั่งด้วย ถ้าเค้ามานั่งเฉยๆเราก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่นี่เค้านั่งเเล้วก็ชอบเลื่อนเก้าอี้ไปมาๆ (พอดีที่นั่งเป็นเก้าอี้หมุน แบบมีล้อเลื่อน) ทำท่าจะล้มๆอยู่หลายทีละ โคตรอยากจะหันไปถามอ.คนนั้นว่า " สนุกมั้ยคะอาจารย์ " จริงๆเราก็ไม่ได้อะไรหรอก แต่มันรบกวนสมาธิ คนยิ่งสมาธิสั้นๆอยู่ด้วย สรุปข้อสอบปฏิบัตินฤมิตฯก็ทำไม่เสร็จค่ะ เหนื่อยฟรีเลย ไม่เคยสอบอะไรที่วิบากขนาดนี้มาก่อน ดีนะที่ไม่เป็นไข้ (ตากฝนเเล้วมาเเช่แอร์ตั้ง 3 ชม.) ปกติเราเก็บของช้านะ แต่มีคนมาฝากของไว้ก็เลยต้องรีบเก็บ พอเราออกไป ปรากฏว่าเค้าก็มายืนรอเรา แต่ไม่รู้ว่ามารอนานรึยัง เราก็เลยรีบๆจกแล้วก็รีบๆคืนของให้แก่บุรุษหน้าตาดีผู้นั้นไป ขากลับก็ต้องกลับไปศาลาพระเกี้ยวเหมือนเดิม เพราะน้ามารับที่นั่น ไม่อยากจะบอกว่าจำทางไม่ได้ แต่สุดท้ายก็เดินงมๆจนหาทางกลับถูก แถมยังเจอพี่รหัสตัวเองอีกต่างหาก อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ ก็นะ . . . ประสบการณ์ ถึงจะรุงรังไปหน่อย แต่ก็ม่วนดี July 20 2nd
July 11 MC !MISSION COMPLETE !! ปั่นพอร์ตเสร็จเเล้ว ดีใจจริงๆ พอร์ตแรกในชีวิต ทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน นับดูมีทั้งหมด 98 หน้า จริงๆแล้วใบประกาศไม่ค่อยมีหรอก แต่ไปเยอะตรงงานดรออิ้งเท่านั้นแหละ เฮ้อ . . . พรุ่งนี้สอบ GAT ทำพอร์ตจนไม่ได้อ่านเล้ยย วันนี้เราก็มีโอกาสได้คุยกับอ.ศิลปะคู่ดูโอ้เป็นครั้งแรก (เป็นอ.มาใหม่ สอนเทอมนี้เป็นเทอมแรก) คุยสนุกมากกก เค้าให้ความรู้สึกเหมือนเป็นพี่มากกว่าอาจารย์นะ อารมณ์ประมาณพี่ติวที่นู่นเลย (พูดเเล้วคิดถึง) อาจเป็นเพราะเค้าก็เพิ่งจบมาใหม่ๆมั้ง อายุห่างกันไม่มากก็เลยคุยกันรู้เรื่อง เวลาหมดไปครึ่งวันกับการอยู่ในห้องพักครูศิลปะ คืออ.ชวนคุยซะนานเลย ถ้าเราไม่ดูนาฬิกาเค้าก็คงชวนคุยต่อ 55 อยากเป็นครูสอนศิลปะบ้างจังเลย ยิ่งถ้าได้กลับมาสอนที่บว.ก็ยิ่งเลิศ แต่ก็งงเหมือนกันนะ คือ . . . ไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มอยากเป็นครูตั้งแต่ตอนไหน ?? |
|
|
